Jak uwolnić stres z ciała?
Każdy z nas doświadcza stresu, to naturalne. Różnego rodzaju sytuacje, które wywołują w nas stres są nieodłączną częścią życia. Witajcie na Ziemi 🙂 Kierowca, który wyjechał na nas z podporządkowanej, dziecko, które nie chce się ubrać na wyjście do przedszkola (podczas gdy wy już jesteście spóźnieni na ważne spotkanie), niemiła szefowa wymagająca od was pracy ponad siły czy wreszcie rata kredytu, która co miesiąc bezczelnie o sobie przypomina (znów zmuszając was do pracy ponad siły).
Nasz organizm reaguje stresem na różnego rodzaju bodźce, czasem również na te nieco bardziej iluzoryczne, wymyślone, ale o tym później. Co chcę powiedzieć, to to, że stres jest czymś naturalnym, natomiast stres niezauważony, nie zaopiekowany odpowiednio, że tak powiem, stres długotrwały i przewlekły, to już jest gorsza sprawa. Taki stres, jeśli się nim nie zajmiemy, działa na naszą psychikę i ciało, po prostu pogarszając jakość naszego życia. Może powodować przewlekłe zmęczenie, bezsenność, bóle kostne i stawowe, obniżenie nastroju, słabą koncentrację i wiele innych dolegliwości, o których nie będę pisał, że Państwu nie podpowiadać 😉
Stres zapisuje się w ciele i układzie nerwowym. Ciało pamięta sytuacje, których nie zdążyliśmy przeżyć do końca tzn. przetworzyć, uwolnić, zintegrować. Niewyrażone emocje, długotrwałe napięcie, pośpiech, przeciążenie czy lata funkcjonowania „na wysokich obrotach” mogą sprawić, że organizm stopniowo traci naturalną zdolność relaksacji i regeneracji.
Dlaczego stres zostaje w ciele?
Kiedy doświadczamy trudnej sytuacji, układ nerwowy mobilizuje organizm do działania. To naturalny mechanizm przetrwania. Problem pojawia się wtedy, gdy napięcie czyli nagromadzona energia nie znajduje ujścia. Wyobraźcie sobie, że kolega z pracy albo przełożony zarzuca ci jakąś straszną rzecz, której nie zrobiłaś, a na dodatek grozi ci obcięciem premii. Jak się wtedy czujesz? Co dzieje się w twoim ciele? Oddychasz płytko, czujesz napięcie w barkach, karku i szczęce, napięcie w brzuchu, czujesz jak wzbiera w tobie złość i lęk jednocześnie.
Ale sytuacja, w której jesteś z powodu jakiś dziwnych uwarunkowań kulturowo-społecznych nie pozwala ci walnąć pięścią w stół i krzyknąć „to nieprawda!”. Nie pozwalasz sobie rozładować nagromadzonej energii (a nagromadziłaś ją, bo gdy ktoś niesłusznie cię oskarża, to chcesz się bronić!), wyrazić emocji, które w tobie buzują. Słuchasz cicho starając się nie pokazać tego co naprawdę w tobie się dzieje, zatrzymujesz energię, zaciskasz się. Stres zostaje w ciele.
I nawet jeśli później opowiesz partnerowi czy przyjaciółce tę sytuację to być może trochę puści, jednak bardziej będzie to już tylko opowieść z głowy niż ucieleśnione doświadczenie. A co gdy przyjaciółka czy partner da ci najgorszą rade życia i powie, nie przejmuj się tak bardzo, wszyscy tak mają, zaciśnij zęby i przetrwaj?
Zaciśnij zęby i przetrwaj
W tym właśnie rzecz, że zaciskamy żeby i staramy się przetrwać. Sytuacji stresowych jest tak dużo (lub nasze reakcje na zwykłe sytuacje są reakcjami stresowymi), że nasz organizm uznał iż tak po prostu wygląda życie. Być może nie potrafi już przełączyć się na tryb relaksu, odpoczynku i tworzenia.
Stres a oddech
Jednym z pierwszych obszarów, na które wpływa stres, jest oddech. Kiedy organizm czuje zagrożenie, oddech staje się szybszy, płytszy, ograniczony. To naturalna reakcja obronna. Problem polega na tym, że wiele osób oddycha w ten sposób przez miesiące lub lata. Płytki oddech utrzymuje układ nerwowy w stanie napięcia. Ciało nie otrzymuje sygnału, że może się rozluźnić i wrócić do równowagi.
Dlatego świadoma praca z oddechem może być tak skutecznym narzędziem uwalniania stresu.
Jak uwolnić stres z ciała?
Nie chodzi o „pozbycie się” emocji ani o zmuszanie się do relaksu.
Bardziej o stworzenie organizmowi warunków, w których może stopniowo odpuścić napięcie.
1. Zatrzymaj się i zauważ ciało
Pierwszym krokiem jest odzyskanie kontaktu ze sobą.
Usiądź na chwilę w ciszy i zwróć uwagę:
gdzie w ciele czujesz napięcie,
jak oddychasz,
co aktualnie czujesz.
Bez oceniania. Bez prób naprawiania siebie.
Samo zauważenie tego, co dzieje się w środku, potrafi być początkiem zmiany.
2. Pogłębiaj oddech
Świadomy, spokojny oddech pomaga układowi nerwowemu wyjść z trybu walki i napięcia.
Spróbuj:
oddychać wolniej,
rozluźniać brzuch podczas wdechu,
wydłużać wydech,
pozwolić oddechowi płynąć bardziej naturalnie.
Już kilka minut świadomego oddychania może przynieść ulgę i poczucie większej przestrzeni w ciele.
3. Pozwól emocjom się poruszyć
Stres często wiąże się z emocjami, które zostały zatrzymane.
Czasem podczas głębszego kontaktu z ciałem mogą pojawić się:
smutek,
złość,
lęk,
wzruszenie,
drżenie ciała,
potrzeba płaczu.
To naturalne.
Ciało nie potrzebuje kolejnej kontroli.
Często bardziej potrzebuje bezpiecznej przestrzeni, w której może wreszcie odpuścić.
4. Wracaj do ciała regularnie
Uwalnianie stresu nie zawsze jest jednorazowym doświadczeniem. To bardziej proces odzyskiwania kontaktu ze sobą.
Pomocne mogą być:
sesje oddechowe,
medytacja,
ruch,
kontakt z naturą,
świadomy odpoczynek,
praktyki uważności,
praca z ciałem.
Najważniejsza jest regularność i łagodność wobec siebie.
Terapia oddechem i uwalnianie napięć
Terapia oddechem i uwalnianie napięć
Coraz więcej osób odkrywa, że głęboka praca z oddechem pomaga dotrzeć do napięć, których nie da się rozpuścić samym myśleniem.
Podczas sesji oddechowych organizm może wejść w stan głębszego rozluźnienia i regeneracji. Ciało zaczyna stopniowo uwalniać nagromadzony stres, a wiele osób doświadcza większego spokoju, lekkości i kontaktu ze sobą.
Oddech staje się wtedy nie tylko narzędziem relaksu, ale również drogą do odzyskiwania wewnętrznej równowagi.
Powrót do siebie
Powrót do siebie
Być może nie potrzebujesz bardziej się kontrolować.
Być może Twoje ciało od dawna próbuje powiedzieć Ci, że potrzebuje odpoczynku, oddechu i przestrzeni.
Pod warstwą napięcia często wciąż jest w nas naturalna lekkość, spokój i żywotność. Czasem trzeba tylko stworzyć warunki, by organizm mógł sobie o nich przypomnieć.
Oddech może stać się jednym z najprostszych sposobów powrotu do siebie.